Zwanger zijn… allemaal rozengeur en maneschijn?

Zwanger zijn… allemaal rozengeur en maneschijn?

Mijn inspiratie rond de thema’s van deze blog(s) haal ik uit dagdagelijkse conversaties met andere zwangeren, patiënten, familie, collega’s, vrienden… De inhoud van deze blogs komt vooral van mijn eigen levenservaringen en ondervindingen, mijn vakkennis als osteopaat en mijn medische en paramedische achtergrond vanuit mijn studies ergotherapie en osteopathie.

Zelf ben ik, net vandaag, 18 weken zwanger (dat is al bijna in de helft…oh my!). Over het algemeen kan ik, denk ik, mijn ‘polletjes’ kussen: ik ben vrij misselijk geweest maar dat was onder controle te houden mits de juiste hoeveelheid voeding op de juiste moment, niet te veel en niet te weinig, niet te fel verspreid maar ook weer niet te dicht op mekaar. Eer ik door had hoe en wat juist was de misselijkheid ook gewoon over 🙂 Daarnaast ben ik ook wel heel erg moe geweest maar dat kon ik dankzij mijn job als zelfstandige osteopaat ook wat compenseren door pauzes in te plannen in de namiddag en even de ogen te sluiten op mijn behandeltafel. Dit zijn de algemene kwaaltjes waar iedereen het altijd over heeft en waar iedereen door moet is het niet? Maar waar er niet veel over gesproken wordt zijn de volgende ‘kwaaltjes’ waar ik na 18 weken ook al in meer of mindere maten kennis mee heb mogen maken.

 Over het algemeen ben ik een vrij down to earth, relativerend, rationeel persoon en ik moet zeggen dat het tot nu toe ook nog meevalt tijdens de zwangerschap maar soms heb ik dagen dat alles mij raakt:

  • ‘En ze leefde nog lang en gelukkig’ *rolt een traan over mijn kaak*
  • ‘Oh nee de lieve-heersbeestjes die in onze ramen wonen gaan doodvriezen met dat weer’ *krop in de keel en wou ze allemaal binnenlaten*
  • ‘Het hoofdpersonage gaat sterven hé, dat kan toch niet, ah nee hé’ *gesnik en zakdoeken komen er zelf aan te pas*
  • ‘Amai liefje je hebt mij goed verzorgd vandaag, you’re the best’ *bibberende lip*
  • … en zo zijn er nog veel kleine dingen waar ik normaal vrij koelbloedig op reageer.

Een vechtersbaas ben ik zeker niet maar ik speel basketbal en ik ben niet vies om mijn lichaamsgewicht er eens tegenaan te smijten 🙂 Maar nu… ik zou kloppen op de eerste die te dicht in de buurt van mijn buik komt. Over het laatst zat ik tussen een massa volk waar veel heen en weer gestapt werd en waar je wel al eens een duw kan krijgen. Wel al mijn judo-skills (toch wel witte band met gele streepjes!) kwamen plots terug naar boven en moest mezelf beheersen om niet uit te pakken 🙂

 Iets waar wij vrouwen zeker gevoelig aan zijn… tijdens je zwangerschap zet je uit… en dan nog eens op plaatsen waar je dat niet bepaald wil of verwacht. Ook al ziet niemand dat en is het soms een kwestie van een paar cm en zegt iedereen hoe mooi zwanger je bent… Je zegt dan ‘bedankt’ maar denkt toch ‘Yeah right! Jullie hebben dat allemaal afgesproken om dat te zeggen zodat ik me goed zou voelen, ook al kennen jullie mekaar niet allemaal, ben er zeker van!’. Dames… Elke vrouw is gewoon prachtig zwanger en de meeste mensen menen dat ook als ze vinden dat je er goed uitziet. Je kleintje heeft dat extra vet nodig om te groeien. En voor al diegene die borstvoeding gaan geven: dat is een natuurlijk afslankmiddel! No worries het komt goed en vooral het zal het allemaal waard zijn!

Ben zelf al een paar keer verschoten van hoe scherp ik wel eens de hoek kan komen. En daar is partner-lief wel het grootste slachtoffer van… ah ja want we hebben de hele dag onze collega’s, vrienden, klanten, kindjes moeten sparen en de schijn hoog moeten houden, dan is er s’avonds geen ruimte en energie meer voor toegevingen, geduld of een mini-misstapje. Sorry liefje 🙂

Gelukkig zijn er ook nog positieve eigenschappen die duidelijker worden. Zo ben ik ontzettend gemotiveerd en inventief. ‘Ik ga Facebookgroepjes maken voor zwangeren en mensen met een baby en dan ga ik een website maken voor mezelf en een bijhorende Facebookpagina. Ja ik begin er meteen aan!’ En toen viel ik weer maar eens in slaap :-D. Gelukkig zijn de ideeën blijven komen en heb ik nu wel de energie om dit allemaal te doen.

Naast mijn scherpe kantjes kan ik tegenwoordig ook ontzettend lief en aanhankelijk zijn, kan ik veel meer en vaker genieten van affectie en genegenheid wat echt wel super leuk is natuurlijk.

Dit is dus wat dat kleine monstertje allemaal met je doet… en je kan er niets aan doen of aan veranderen. Het is belangrijk dat je al weet wat er allemaal met je gebeurt en dat je het bespreekbaar maakt met de mensen rondom jou. Als jullie zelf een aantal dingen hierin herkennen, geef het gerust mee, het is leuk om te horen dat je niet de enige bent die zo’n zaken ervaart.

Weegt dit allemaal te zwaar door op u of op uw relatie, dan kan je professionele hulp zoeken. Hierbij iemand die gespecialiseerd is in pre- en postnatale counseling:

Tina Van den Bossche
Psycholoog (Boortmeerbeek of Kortenberg)
tina.vandenbossche@gmail.com
0485 98 50 21
www.evendedraadkwijt.be